Onderzoek door EEG Resource Institute in samenwerking met de Radboud Universiteit en Brainclinics heeft aangetoond dat neurofeedback een effectieve behandeloptie kan zijn bij dyslexie. In vergelijking met een gerandomiseerde vergelijkingsgroep verbeterde een groep kinderen met dyslexie na een neurofeedbacktraining in spelling. Het artikel is verschenen in het wtenschappelijk tijdschrift Applied Psychophysiology and Biofeedback. De fonologische theorieën van dyslexie veronderstellen een specifiek tekort in , opslag en rappel van fonemen. Diverse technieken van de hersenenweergave, met inbegrip van qEEG, wijzen op het belang van een waaier van gebieden, hoofdzakelijk de linkerhemisferische temporale gebieden. Deze studie probeerde om lees- en spellingstekorten te verminderen in kinderen die dyslectisch zijn, door middel van neurofeedback training, gebaseerd op neurofysiologische verschillen tussen dyseltici en controles waarbij geslacht en de leeftijd in de controlegroep waren aangepast.. Negentien kinderen werden willekeurig verdeeld in een experimentele groep die qEEG-gebaseerde neurofeedback ontvingen (n = 10) en een controlegroep (n = 9). Beide groepen ontvingen ook remedial teaching. De experimentele groep verbeterde aanzienlijk in spelling (Cohen D = 3). Geen verbetering werd gevonden in lezen. Een diepgaande studie van de veranderingen in de qEEG powert en coherentie protocollen gaf geen blijk van fronto-centrale veranderingen, wat met het ontbreken van de leesverbeteringen overeenstemt. Een significante verhoging van alpha- coherentie werd gevonden, die een aanwijzing kan zijn dat aandachtsprocessen een rol spelen in de verbetering van spelling. De overweging van subtypes van dyslexie kan de resultaten van toekomstige studies verfijnen.

Lees meer over neurofeedback bij dyslexie